“When individuals are united in a large common purpose, it can bring out the best in us.” Volgens de Britse krant “The Independent” is dat een van de belangrijkste lessen die uit de Olympische spelen in Londen kan gehaald worden (5 augustus 2012). Een jaar geleden stond Londen nog in rep en roer: rellen teisterden de binnenstad. Heel wat jonge mensen waren daarbij betrokken. Een jaar later zijn de Britse kranten euforisch nadat de Britten op één avond goud behaalden op de 10.000 meter, het verspringen en de zevenkamp voor vrouwen. Bovendien verloopt de organisatie van de Spelen zeer goed: dat is onder meer te danken aan de inzet van duizenden jonge vrijwilligers (van alle rassen en standen). Kan onderwijs ook goud halen? Kan het het beste bij jonge mensen (van alle rassen en klassen) naar boven halen door hen vaker aan een gezamenlijk doel te laten werken? Kan onderwijs jongeren vaker het gevoel geven dat wat ze op school doen en leren, een zinvol gezamenlijk doel dient? Kan onderwijs jongeren afleveren die geleerd en gevoeld hebben dat als mensen samen aan ‘a large common purpose’ werken, ze er beter van worden? Kan onderwijs jonge mensen op die manier bezielen? En moeten daarvoor dan niet wat vaker de schotten tussen klassen, vakken en studierichtingen weggehaald worden, en de muren tussen school en buitenwereld gesloopt?

Op dinsdag 26 juni ondertekenden jongerenvertegenwoordigers en de Vlaamse regering het Jongerenpact 2020. Het onderdeel “onderwijs” van dat Pact sluit mooi aan bij de basisprincipes van duurzaam onderwijs:

“De jongeren vinden dat de school een belangrijke rol heeft om jongeren voor te bereiden op de uitdagingen van onze maatschappij. De school moet hierbij uitgaan van de sterktes en interesses van de leerlingen. Ze moet jongeren opvoeden tot wereldburgers die na hun opleiding gemakkelijk hun weg vinden in deze wereld die alsmaar internationaler is. Talenkennis en internationale ervaringen zijn hierbij een belangrijke troef.”

Het engagement dat de Vlaamse regering in het Jongerenpact aangaat, luidt als volgt: “Jongeren die in 2020 het onderwijs verlaten, hebben hun vaardigheden opgebouwd vertrekkende vanuit hun eigen competenties en interesses. De jongeren moeten klaargestoomd worden om op creatieve manieren het hoofd te kunnen bieden aan de uitdagingen in een geglobaliseerde wereld die constant in verandering is ondermeer in functie van de arbeidsmarkt.”

http://www.jongerenpact2020.be/agenda/ondertekening-van-het-jongerenpact-2020/

Een jaar geleden pleitte de Vlaamse scholierenkoepel op basis van een enquête onder 4000 scholieren ook al voor ‘zinvolle’ leerstof.

Elke eeuw heeft haar eigen onderwijs nodig. In de 21ste eeuw moet het onderwijs evolueren naar duurzaam onderwijs, waarin:

– geen talent verloren gaat: onderwijs werkt voor elke leerling, ongeacht haar achtergrond.

– energie-voor-leren hernieuwd wordt: de energie van leerkrachten en studenten wordt maximaal omgezet in leren en ontwikkeling, wat nieuwe energie voor leren oplevert.

– cruciale competenties duurzaam worden verworven: leerlingen ontwikkelen de competenties die cruciaal zijn voor hun toekomstige leven, en voor de toekomst van de planeet.